Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Όταν Κοιτάς

Στη σφαίρα του μύθου στους παγωμένους ουρανούς
Στα μάτια που κλαίνε στους μακρινούς ωκεανούς
Στα ψεύτικα χάδια στις ματωμένες Κυριακές κάμποσα βράδια
Τραβούσε ο αέρας με ορμή χίλια κομμάτια
Κάθε φορά σαν κλαιν’ τα δυο σου μάτια

Στις αποφάσεις και στα κρυμμένα μυστικά ποτέ μη χάσεις
Η κάθε ελπίδα είναι σκιά που χάνεται στην καταιγίδα
Όπου κι αν φτάσεις πάλι εδώ θα τριγυρνάς μέσα στους δρόμους της φωτιάς

Κρυφό μου πάθος
Δεν βρήκα λόγο να σου πω
Πως λάθος ήτανε και αυτό
Ένα μου λάθος

Δεν υπάρχουν σχόλια: